Sprache 1 Sprache 3
 
 
 
 

Świnia

Wszyscy hodowcy prosiąt mają w mniejszym lub większym stopniu problemy ze stratami zwierząt. Straty w wysokości 16 do 18% nie są rzadkością. Około 80% strat prosiąt występuje w pierwszych tygodniach, a prawie dwie trzecie z tego w pierwszych trzech dniach. Przyczyną tego są często biegunki.
Hodowcy, którym uda się przy tych samych kosztach odsadzić o kilka prosiąt więcej, odnoszą korzyści.

Nowo narodzone prosięta posiadają bardo niskie rezerwy energetyczne (glikogen, tłuszcz). Po przejściu ze środowiska macicy do „zimnego świata zewnętrznego“ potrzebują więc szybko bogatego w energię pożywienia. Z roku na rok coraz większa liczba żywych prosiąt w miocie, a co za tym idzie niewystarczająca ilość mleka (częściowo spowodowana kompleksem MMA) prowadzą do tego, że nie wszystkie prosięta są w wystarczającym stopniu zaopatrzone w mleko matki. Niedobór energii jest przyczyną hipoglikemii. To prowadzi z kolei do zaburzeń ssania i pobierania pokarmu, a tym samym dochodzi do ogólnego osłabienia i padnięcia zwierząt. Zaopatrzenie w witaminy także nie jest zapewnione, a to właśnie ich zwierzę potrzebuje w sytuacjach stresowych (zmiana kojca lub pakarmu, transport, szczepienia, choroby, wahania klimatu). Niedobór witamin prowadzi do złego samopoczucia zwierząt, gorszego wzrostu, co odbija się później w gorszych wynikach tuczenia i hodowli oraz rozmnażaniu.

Dlaczego prosięta są podatne na patogeny wywołujące biegunki?
Prosięta rodzą się praktycznie z zerową odpornością. Jest to uwarunkowane inną budową łożyska, przez które nie przenikają przeciwciała z łona matki, jak ma to miejsce u człowieka. Prosięta są więc skazane na szybkie podanie im immunoglobulin z siary. Jednak bierna immunizacja pomaga tylko na krótką metę, ponieważ już po kilku godzinach zawartość przeciwciał w siarze spada, a ściana jelita ulega uszczelnieniu i nie przepuszcza przeciwciał. Teraz zwierzę musi wykształcić własną odporność aktywną, która polega na wytwarzaniu przez układ odpornościowy organizmu przeciwciał po konfrontacji z następującymi patogenami:



Ponieważ odporność bierna z siary zanika szybciej niż wykształcona zostaje odporność czynna, po wystąpieniu pierwszej luki immunologicznej krótko po narodzinach (przed pierwszym pobraniem siary), pojawia się druga luka immunologiczna, po 4-6 tygodniach. Następuje to w momencie, kiedy odporność bierna już zaniknie, a aktywna nie jest jeszcze wykształcona. Obie te luki powstają, gdy wszystko przebiega normalnie. Natomiast gdy ilość siary jest niewystarczająca, zostanie ona podana młodym zbyt późno (komplikacje przy porodzie, syndrom  MMA) lub w przypadku, gdy siara zawiera zbyt mało przeciwciał (za krótka faza adaptacyjna u nowozakupionych loch) to szanse prosiąt już na starcie są dużo gorsze. Do tego jeszcze stres spowodowany zmianą kojca lub pokarmu stwarza idealne warunki dla rozwoju patogenów aby osiedlić się w organizmie.